maandag 22 augustus

Na tien dagen zomer fiesta in Lliber was het waarschijnlijk niet genoeg. Te weinig vuurwerk, of te weinig spanning????

In ieder geval brak er gisteren rond 18.00 een enorme brand uit op een heuvel vlak bij ons.

Niet dat wij dit wisten, want wij waren in Jalon om met de bende naar de jam-session te gaan. Daarna een pizza, en toen het telefoontje van Marina, Pientje de berg staat in de fik.

Dus halsoverkop terug naar Lliber, ik werd eruit gezet op het dorpsplein en Raoul ging boven poolshoogte nemen.

Nou ik kan gerust zeggen dat het heel eng is, vooral omdat het zo dichtbij was.

Gelukkig stond er geen wind, anders was de ramp helemaal niet te overzien geweest.

Maar de blusvliegtuigen en helicopters vlogen af en aan, tot het te donker was.

Dus dan ga je zelf ook maar slapen, met de hoop dat alles goed gaat.

Vanochtend om half acht kwamen ze weer over vliegen. Het was dus nog niet gedaan met de brand.

Het is ook heel angstig om dat vuur te zien in het donker, hele bomen vlogen door de lucht, en dat alles op 3 km afstand van hier, dus ja dan mag je toch wel even erbij stil staan wat er allemaal kan gebeuren.

Gelukkig is alles goed gegaan, het vuur is uit, maar de brandweer blijft nog twee dagen ter plekke i.v.m. een nieuwe uitbraak van het vuur.

zondag 21 augustus

Het was me het weekje wel weer.

Na de fiesta van zondag, was het maandagavond de avond dat Pascal en consorten aankwamen op Alicante.

Ze waren laat, dus wij zijn vast naar Judith gegaan om ze op te wachten. Juud had allemaal lekkere hapjes en de cava koud staan.

Het was een heerlijk weerzien, en heel gezellig, zodat we pas om twee uur naar huis vertrokken, en hun hebben nog lang na zitten teuten, ondanks de vermoeidheid van de reis.

Dinsdag was de verjaardagspaella van Nikki, in Lliber. Ze had een tafel besproken om half drie, dus met ons ploegje weer op pad.

Het was erg gezellig, en de paella van Lina was verrukkelijk. Het was een zalige middag. En natuurlijk bleef er weer een stel hangen na het eten, o.a. wij. Alhoewel Raoul wel zo slim was om een uurtje naar huis te gaan om een siesta te houden.

's Avonds was er een processie in ons dorp en vuurwerk, dus we zaten eerste rang. Het was mooi om te zien. En alles zat vol met etende en drinkende mensen.

Het vuurwerk was super mooi, voor zo'n klein dorp als dat van ons, ja en dat alles weer met een temperatuur van zo'n 25 graden ;s nachts.

En natuurlijk begon 's nachts om half èèn weer de muziek te spelen, een erg goeie band dus tot half vier staan dansen op het plein. Ja een mens zou van minder moe worden.

Woensdag druk,druk,druk, want 's avonds zou Pascal komen BBQ-en met de vriendenploeg.

Zoals gewoonlijk weer veel te veel eten gemaakt, maar het was allemaal wel erg lekker en gezellig. Je kon alleen wel merken dat iedereen een beetje last van de warmte had, want rond twaalf uur hield iedereen het voor gezien en konden we de rotzooi op ruimen om eens een avond op tijd ons wiegje in te gaan.

Donderdag ging Raoul zijn klusje afmaken bij Jos en Astrid, maar was vroeg terug. Er was èèn of andere maffe Spanjool tegen onze geparkeerde auto aan gereden en ja hoor meneer stapte uit, keek eens even en reed vervolgens gewoon door. Gevolg een enorme deuk in de zijkant, wat een ellende.

Gelukkig kon Raoul zijn nummerbord nog opschrijven, dus op naar oom agent.

Nou dat gaat ook op zijn Spaans, dus langzaam, en toen naar de verzekering. Maar ja als ze hem pakken en hij ontkent dan heb je geen poot om op te staan en ben je mooi je eigen risico kwijt van 450 euro, en dat zonder dat je er  iets aan kunt doen. Ja op dat soort zaken zit je dus echt niet te wachten.

Dus afwachten nu hoe de verzekering het op gaat lossen.

Vrijdagmiddag stond in het teken van de Nederlandse club, want er was een zomer bijeenkomst in Pedruger.  Eerst een drankje en toen jeu de boulen. En heet dat het was niet te geloven, een litertje water ging er zo in.

Het boulen was weer heel erg leuk, we hebben wat afgelachen.

's Avonds met dezelfde ploeg uit eten in Pedruger. Ook weer gezellig en leuk. Het eten was goed maar niet geweldig, alhoewel de smaken daaromtrent verschilden.

Na Leo en Lucie afgezet te hebben bij hun auto nog even met M en M naar het plein waar de stiertjes zouden gaan rennen. Het zat vol op het pleintje maar we konden nog een tafeltje en stoeltjes bemachtigen.

Het gedoe met de stiertjes is leuk, maar stelt niet heel veel voor, ze lopen het arme beestje maar te pesten, en ik maar hopen dat hij eens een keer iemand op zijn horens neemt, maar nee dat gebeurt dus bijna nooit.

Zaterdag zoals gewoonlijk even naar de markt, koffie op het terras bij La Risa met Pascal een aanhang, krantje kopen, haring eten en toen lekker naar huis, dobberen in het zwembad.

's Avonds nog weer even naar Lliber om een tapa te eten en een biertje te drinken met Willem en Margret. Pascal, Aniek en Pieter kwamen ook nog, want ja die wilden natuurlijk ook zien hoe de stiertjes door te straten gingen.

Als toerist is dat toch altijd grappig om te zien.

Het was een gezellige avond in ons anders zo rustige Lliber.

Vanochtend heerlijk uitgeslapen, ondanks de temperatuur van ruim 32 graden op dit moment.

Vanmiddag met de hele bende naar Jalon om naar de jam-session te gaan.

Ja het is een heftig weekje geweest, gelukkig zijn de feesten na vandaag weer afgelopen hier, dus rust, rust en nog eens rust.

maandag 15 augustus

Zo het eerste weekend feest in Lliber zit er weer op, beetje brak, maar oke het was dan wel weer geweldig.

Zaterdagavond eerst maar eens lekker op het terras gezeten, en het werd steeds drukker aan ons tafeltje. Arnica en Berry, Carolien en Robert, Willem en Margret, en ook Nikkie en Herwig en Cok kwamen het plein opwaaien.

Gezellig zitten kletsen tot de band begon, nou een rustige band deze keer, dus iedereen kon gewoon lekker blijven zitten.

Wat is het toch altijd gezellig in ons dorp.

Maar we wilden het niet te laat maken, want op zondag zouden wij weer om elf uur in Lliber staan om de tafels en stoelen te regelen voor de paella van 's middags.

Dus gewapend met hapjes, drankjes, tafels en stoelen op naar het plein.

Er was nog een mooie plek onder de bomen, lekker groot want ja we zijn wel met bijna 20 mensen vanmiddag.

Carolien had de taak op zich genomen om paella te maken, dus een warm klusje.

De stemming zat er al snel lekker in, zeker toen de muziek ook nog begon te spelen.

Iedereen had zalige hapjes mee genomen, die er goed in gingen als aperatief.

Na de zalige paella van Carolien, die schoon opging, was het als een gek de rommel opruimen, want het grote watergevecht zou beginnen. Gelukkig wisten wij van vorig jaar wat het inhield, dus wij waren er op voorbereid.

Nou de boel was al nat toen de waterwagen kwam, maar toen ging iedereen echt los, heerlijk weer even kind zijn en iedereen die je tegenkomt bekogelen met emmers water.

Ook met de grote spuit van de waterwagen werd iedereen kletsnat gespoten. Dus binnen een minuut dreef alles en iedereen, wat hebben we gelachen niet normaal meer.

Kleddernat de polonaise lopen over het plein, ach met een temperatuur van 30 graden is dat helemaal niet erg. Vooral de muziek hield de stemming er geweldig in, wat hebben we genoten.

Toen het water op was en iedereen uitgespeeld, werd het tijd om een beetje op te drogen, en dat valt niet mee als je tot op je onderbroek nat bent.

Dus eerst maar even in de zon, en toen op naar het terras voor een koel drankje.

Nou de mojito's smaakten weer overheerlijk, en de leut werd steeds groter, .

's Avonds (nog steeds nat dus) nog tapa's gegeten met een klein groepje en nog even de dag door genomen. Toen de muziek begon te spelen, een teken dat het toch weer middernacht was, werd het tijd om naar huis te vertrekken.

Voldaan ons bedje ingedoken.

Vandaag een nationale feestdag hier, dus alles gesloten, Raoul een klusje doen en ik lekker in de schaduw met een boek.

Vanavond komt mijn lieve neef Pascal met consorten een weekje vakantie vieren in onze super gezellige vallei.

zaterdag 13 augustus

We zijn er weer klaar voor, de fiesta's in Lliber.

Na een week van betrekkelijke rust, weer helemaal bijgekomen, dus we kunnen er weer tegen aan.

Rustig weekje hoor, een etentje bij Joke en Frans en een borrel bij Lyn, dus dat was goed te doen.  Bovendien is het zo heet dat je toch niet zoveel puf hebt om iets te doen.

Kijk en dat is dus de reden dat de feesten allemaal 's avonds laat beginnen, is het tenminste iets koeler.

Ja ons vredig Lliber is de komende week het toneel van allerlei festiviteiten.

Vanavond wordt er begonnen met het officiele gedeelte en daarna musica tot in de kleine uurtjes.

Morgen is het de dag van het maken van de paella, en wij gaan met een groepje van ongeveer 16 personen zelf paella maken, zal wel weer een dolle boel worden.

Daarna is het grote water gevecht, nou dat was vorig jaar ook heel gezellig, dus dat wordt weer een natte bende.

Maandag is een officiele vrije dag in Spanje, dus weer winkeltjes gesloten.

Maandagavond komen Pascal en Aniek met vrienden, maar die hebben een appartement gehuurd bij Judith, want ze zijn met 5 personen, en ja dat lukt niet bij ons.

Ze kunnen dus genieten van een week, zon, en feesten.

Raoul is vandaag lekker zeilen met Helma en Leo, heeft hij wel weer verdiend na twee dagen klussen.

Ik duik het zwembad maar weer in voor ik hier weg smelt achter de laptop.

maandag 8 augustus

Wat een heerlijke dag gisteren, beetje hot, ruim 34 graden in de schaduw, maar even een dag niets doen.

Bijkomen van alle festiviteiten, en dat was wel even nodig.

Heerlijk gerommeld thuis, en veel gezwommen, heerlijk is dat toch zo'n eigen zwembad.

Nog veel nagekomen foto's van iedereen ontvangen, dus vandaag nog wat feestfoto's.

We hadden zelfs geen puf om beneden op het terras iets te gaan drinken, en dat wil toch wel wat zeggen.

Vannacht koelde het ook niet veel af, het bleef ruim 25 graden, dus echt lekker slaap je dan ook niet, maar oke we klagen niet, zou voor geen geld willen ruilen met het natte en koude Nederland.

Vanmiddag eerst naar Astrid en Jos en daarna door voor een borrel bij Helma, samen met Lucie.

Waarschijnlijk daarna een hapje eten ergens, we zien wel, met dit soort dagen moet een mens zich niet al te druk maken.

Raoul is druk bezig om een gat te maken voor onze nieuwe druif, en dat valt niet mee, want hij moet eerst door ruim 50 cm. beton, arme schat, wat een werk.

zondag 7 augustus

Vanuit een zeer warm Lliber, waar de jaarlijkse feesten nog steeds aan de gang zijn weer wat nieuws.

Het is me het weekje wel zeg, optochten, al dan niet verkleed, grote bans die 's nachts om een uur of half èèn beginnen, omdat het dan niet zo warm meer is.

Gezamelijke maaltijden in het dorp, kortom het is èèn groot feest, met lange nachten en nog steeds weinig slaap, want voor uitslapen is het veel te heet.

Vrijdagavond een geweldige band,Montecarlo, dit is echt èèn van de topbands, met lichtshows, en alle toeters en bellen erop en eraan.

Eerst hadden we BBQ gasten en daarna dus snel door naar Jalon want ja dat wil je niet missen natuurlijk. Marina en Michel waren er ook, het was gewoon een grote openlucht discotheek, genoten.

Gisteren was de dag van de Paella Gigante, dus vroeg eruit om te zorgen dat er tafels en stoelen klaar stonden, want ja je wilt wel een leuk plekje onder de bomen, want anders heb je alleen nog van die vochtplasjes liggen na afloop.

Nou we hadden de boel weer goed voor elkaar, en gewapend met koelboxen vol met lekkers kwam iedereen tegen 1 uur bij elkaar. Het was een hele drukte, en zoals de hele week al, zo ontzettend gezellig.

Vooral het maken van de paella is al een feest op zich.

Het baasje wat naast ons zat met zijn trekkast had de stemming er al snel in, en ondertussen kwamen er steeds meer bekenden bij ons aan tafel zitten, alles onder het genot van een koud biertje of wijntje.

Van zoiets kun je in Nederland alleen maar dromen, zoveel mensen bij elkaar en nooit een onvertogen woord, alleen maar gezelligheid rondom.

Voor de paella stonden lange rijen te wachten voor een bordje, zag er lekker uit en zo smaakte het ook. Maar iedereen had zelf ook zoveel hapjes mee genomen dat de buikjes aardig rond waren.

Na dit alles ging iedereen zich opmaken voor het grote watergevecht.

Wat een spektakel, iedereen nat maar blij en gelukkig.

Nog met een ploeg naar de Thai geweest in Jalon om toch nog een hapje te eten, wat was dit weer een gezellige dag. Nu rustig want het dorp maakt zich op voor een hele week stiertjes pesten.

Ja ik weet het dat is typisch Spaans, niet iedereen vindt het leuk, maar er zijn zo van die traditie's die je er niet uit krijgt.

Het podium van de muziek is afgebroken en nu worden het plein omgetoverd tot arena waar vanavond de stier losgaat.

Ja het blijft nog een paar dagen onrustig hier in de vallei.

dinsdag 2 augustus

Het is weer zover, de feesten in Jalon zijn begonnen. Ja en daar hoor je natuurlijk bij te zijn, dit is de jaarlijkse happening.

En geloof me dit is dus echt niet te vergelijken met een dorpsfeest in Nederland.

Ze hebben hier een commite, de Festero's, dat zijn jonge mensen die dit jaar 18 worden, die zich het hele jaar hiermee bezig houden en geld ervoor inzamelen. Dat is op zich al een taak, en dan organiseren ze de hele boel ook nog eens.

Het begon zondagavond met het gezamelijk eten van Bocadillo's, olijven wijn en bier.

Hier loopt dus het hele dorp voor uit, tafeltjes en stoeltjes mee, en verder staan er overal heel veel tafels meer. Ja het hele dorp wil komen.

Dit gebeurt 's avonds rond tien uur, want ja we wonen wel in Spanje natuurlijk.

Onvoorstelbaar alle straatjes en pleintjes zitten vol, een prachtig gezicht.

Iedereen zit tevreden te eten, te lachen en vooral heel veel te kletsen, en dit alles in volledige harmonie, er valt geen onvertogen woord, terwijl alles door elkaar zit, oud,jong enz.

Wij hadden een tafeltje met onze Spaanse juf Carmen en Garreth haar vriend, wat mede cursisten en wat Spanjaarden.

En dan met een beetje geluk begint na middernacht eindelijk de muziek te spelen.

In dit geval was het 0.15 dus viel mee.

De eerste mensen begonnen te dansen, en de stemming zat er lekker in.

Ja wat wil je met een temperatuur die om 2 uur 's nachts nog 23 graden is, bovendien hadden we een mooi plekkie, zodat we alles goed konden overzien.

Maar ja je moet toch een keer naar huis, want blijven zoals veel Spanjaarden tot een uurtje of 4 werd ons even te gek.

Gisteravond stond in het teken van het wisselen van de Festero's van vorig jaar, naar degene van dit jaar.

Nou dat is een hele ceremonie, alle Festero's worden opgehaald bij huis, onder begeleiding van een muziekkorps.

Ze zien er waanzinnig mooi uit, echt geweldige jurken en hun haar prachtig. De jongens allemaal in pak, en dan de kleintjes die meelopen, dat is wel zo schattig en lief. Dit zijn de mini-festero's.

Als iedereen opgehaald , en alle stoelen op het plein bezet zijn, begint de ceremonie, nou dan is het weer half twaalf voor het begint. Dit is een behoorlijk officiele aangelegenheid, met veel trotse familieleden en vrienden, Het zit ook werkelijk mudvol, er volgen veel toespraken, en af en toe zie je iemand een traantje weg pinken als b.v. een kleinkind daar staat op dat podium te stralen.

Wij vonden het wel genoeg om 1 uur, en zijn lekker naar ons bedje gegaan.

Er volgen deze week nog veel meer lange zwoele nachten, met veel muziek en te weinig slaap.

En als we dat gehad hebben volgen de feesten in Lliber.

Viva Espana.

woensdag 27 Juli

Weer thuis van een zalige lunch bij Lynn en David.

Dat was lang geleden dat we hun gezien hadden.

En ja het werd een lunch, omdat Raoul vanavond om zeven uur bij de tandarts moet zijn. Loopt al weken met een ontsteking, en nu gaat de kies er vanavond uit. Arme schat, maar ja het duurde wel erg lang, en de ontsteking ging niet over, dus eerst een paar dagen aan de anti biotica en nu dus onder het mes.

Gelukkig dan is hij er vanaf.

Gisteren een top dag bij Leo en Lucie, ze vierden hun verjaardagen met een champagne ontbijt/brunch. Het zag er allemaal schitterend uit, en we waren met een behoorlijk grote groep om half elf uitgenodigd om dit heugelijk feit te vieren.

Dus eerst aan de bubbels, en daarna heerlijk eten.

De temperatuur was hot,hot,hot, en de sfeer heel erg gezellig.

Er werd heel wat afgelachen en gekletst.

Ook stonden wij stil bij het overlijden van Albert, èèn van de leden van de Nederlandse club.  Gisteren werd hij begraven in Nederland, dus op hem geproost met een glas bubbels, zo zou hij het ook gewild hebben.

Nadat iedereen zijn buikje had rond gegeten, werd er nog heel veel na gezeten en de flesjes leeg gemaakt.

De wandel/vrienden club had een geweldig lied in elkaar gezet voor de feestvarkens op de wijs van Viva Espana, waarvan het refrein door iedereen luidkeels werd mee gezongen.

Ja dat koste wel enige zweetdruppeltjes, want de temperatuur was very hot, dus snel weer een slokje om de kelen te smeren.

Met vereende krachten werd de boel aan kant gemaakt, en verdwenen de meest gasten naar huis.

Alleen wij dus weer niet, samen met Marina en Michel belanden wij in de heerlijk koele wijnkelder van Leo, om met z'n zessen nog een paar zalige wijntjes te drinken.

Ach het leven is toch zo rot hier hahahahaha.

Rond negen uur waren wij weer thuis gisteravond, dus dat waren wel enige uurtjes feest, wat is het toch heerlijk om zulke fijne vrienden om je heen te hebben hier.

De komende dagen staat er weer van alles op het programma, borrels en etentjes.

Zaterdagavond weer een etentje bij Astrid en Jos in Pedruger, en vrijdag borrelen bij vrienden, en de agenda voor volgende week raakt ook al weer aardig gevuld.

Bovendien begint a.s. weekend het feest in Jalon, dus het wordt weer een heftig weekje.

zondag 24 juli

Raar dat je weer zo snel in het oude ritme zit. Als je in Nederland bent denk je dat het weer moet wennen. maar met de Spaanse grond onder de voetjes dendert het leven gelijk weer in hetzelfde ritme door.

Gisteren moesten wij naar Alicante, want onze vriendin Ina was daar geopereerd, dus dan ga je toch even op bezoek. Gelukkig was alles oke en mag ze misschien morgen naar huis toe.

Wij waren samen met Marina en Michel, dus daarna moesten we natuurlijk op zoek naar een terras want we waren behoorlijk dorstig.

Maar ja dan moet je wel eerst je auto kwijt, overal staat een blauw bord met een P, maar vergeet het maar, geen parking te vinden.

Uiteindelijk bij de haven, dus na veel gedoe afgeslagen, ja hoor hebben wij weer, zitten we in een voetgangers gebied met een stoep van ongeveer 30 cm. hoog. En dat is niet handig als je daar met je auto over heen wil.

Goede raad is duur, dus helemaal achteruit, komt de politie ook nog even kijken wat we allemaal aan het doen zijn, en die rijden vervolgens gewoon door. Dus wij gingen ook gewoon verder met achteruit rijden over het wandelpad.

Nou ja na heel veel zweten en vooral veel gemopper raakten we toch in de parkeergarage.

Dus de hoogste tijd voor een terras en een lekker wijntje.

Het was echt weer ontzettend gezellig in Alicante, had wel mijn fototoestel vergeten dus dat was een beetje jammer.

Maar we hadden wel het vakantiegevoel, de zon scheen uitbundig, de mensen waren erg gezellig, en overal was er iets te doen.

Ach en dan te bedenken dat het in Nederland giet van de regen.

Wat zijn wij dan toch gelukkig.

Na al het gewandel moest er natuurlijk ook gegeten worden, maar aangezien Raoul reed leek het ons verstandiger om iets dichter bij huis iets te zoeken.

Oud Altea leek mij een goede optie, maar helaas daar was het zo vreselijk druk, echt niet normaal, nergens een plekje voor de auto, en massa's mensen.

Ja en wat moet je dan doen in zo'n geval, ja juist op zoek naar iets anders.

Dus richting boulevard, naar restaurant Sabor, en ja ook hier enorm druk, maar gelukkig nog een plekje voor 4 personen.

Nou we hebben er zalig gegeten, en het was er verschrikkelijk gezellig.

Hier krijg je dus echt het vakantiegevoel van.

Maar ja ook aan zo'n gezellige dag komt een einde dus werd het de hoogste tijd om weer richting Lliber te gaan.

En vreemd daar was het ook al zo druk, in ons altijd zo rustige Lliber.

Ja wat bleek dus er was weer een feest, helaas hadden wij dat gisteren niet in de gaten anders hadden wij vast nog wel een afzakker op het plein genomen.

Dus redelijk op tijd in bed, wat goed is want vandaag kregen wij weer gasten voor de paella lunch.

Nee echt vervelen is er hier niet bij.

Om half negen vanochtend stond ik al mijn groenten te snijden, en mijn tapas voor te bereiden.

Maar dat maakt niet uit, want de zon schijnt, lekker muziekje op, dus helemaal fijn.

Het was een top middag, en wat gebeurd er, komt er een eekhoorn water drinken bij ons zwembad, nou dat is toch echt uniek..

De tapa's, de paella en het gezelschap waren weer helemaal geweldig.

Alleen jammer van Marjan haar broek, daar gooide mijn schatje een heel glas rode wijn over heen, dus de broek uit, weken in het zwembad en een joggingbroek van Raoul aan.

Ja een kleinigheidje houdt je altijd.

Nu alles weer opgeruimd en zo lekker slapen. Morgen de auto een 60.000 km. beurt, en voor de rest een bezoek aan de tandarts want de kiespijn is nog steeds aanwezig bij het mannetje.

Verder een vrij drukke maar gezellige week.

Alsof je niet weg geweest bent.